فناوری و هوش مصنوعی در خدمت یادگیری پویا، نظر معلمان درباره کلاس های امروز

تحول دیجیتال و ظهور فناوری های نوظهور همچون هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، و بسترهای همکاری ابری، افق های تازه ای را در عرصه ی آموزش و یادگیری گشوده است. در این میان، یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای تدریس، با بهره گیری از این فناوری ها، امکان تعامل عمیق تر، همکاری گسترده تر و شخصی سازی فرایند یادگیری را در کلاس های درس فراهم ساخته است. در مقاله ی حاضر، با رویکردی تحلیلی و توصیفی، دیدگاه معلمان نسبت به نقش فناوری های فراگیر و هوش مصنوعی در تسهیل یادگیری مشارکتی مورد بررسی قرار گرفته است. محورهای اصلی تحلیل شامل نقش این فناوری ها در ایجاد فضاهای یادگیری فراگیر و تعاملی، تقویت همکاری میان دانش آموزان، تسهیل مدیریت هوشمند گروه ها، ارتقای بازخورد و خودارزیابی، و موانع و دغدغه های اخلاقی و حرفه ای معلمان در بهره گیری از این ابزارها است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که فناوری های نوین در صورت هدایت آگاهانه ی معلم و طراحی آموزشی هدفمند، می توانند نقش موثری در غنای تعاملات کلاسی، افزایش مشارکت یادگیرندگان و تعمیق یادگیری ایفا کنند. در نهایت، راهکارهایی برای توانمندسازی معلمان و بهره گیری بهینه از این فناوری ها در فرایند یادگیری مشارکتی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری های فراگیر ، هوش مصنوعی آموزشی ، یادگیری مشارکتی ، دیدگاه معلمان ، فضای یادگیری تعاملی ، تحول دیجیتال ، همکاری هوشمند.