اثربخشی طرحواره درمانی مبتنی بر ذهنیت به شیوه گروهی بر کاهش ذهنیت های طرحواره ای در زنان مبتلا به بیماری قلبی عروقی

بیماری های قلبی عروقی از مهم ترین علل مرگ ومیر در جهان هستند و شواهد نشان می دهد که عوامل روان شناختی، به ویژه ذهنیت های طرحواره ای و دشواری تنظیم هیجان، در بروز و تداوم این بیماری ها نقش موثری دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی مبتنی بر ذهنیت به شیوه گروهی بر ذهنیت های طرحواره ای و دشواری تنظیم هیجان در زنان مبتلا به بیماری های قلبی عروقی شهرستان خمینی شهر انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. از میان جامعه آماری، ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۲۰ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۴ جلسه سه ساعته تحت مداخله طرحواره درمانی مبتنی بر ذهنیت قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل درمان معمول را دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ذهنیت های طرحواره ای یانگ (۲۰۰۷) و پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان گراتز و رومر (۲۰۰۴) بود. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل، تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل کوواریانس تک متغیره در نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل در ذهنیت های طرحواره ای و دشواری تنظیم هیجان وجود داشت (۰۰۱/۰>P). یافته ها بیانگر آن بود که طرحواره درمانی مبتنی بر ذهنیت موجب کاهش معنادار ذهنیت های ناسازگار و دشواری تنظیم هیجان در زنان مبتلا به بیماری های قلبی عروقی شد. بنابراین، این رویکرد درمانی می تواند به عنوان مداخله ای موثر در کنار درمان های پزشکی برای ارتقای سلامت روان این بیماران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی مبتنی بر ذهنیت ، ذهنیت های طرحواره ای ، دشواری تنظیم هیجان ، بیماری های قلبی عروقی ، درمان گروهی