بررسی نقش میانجی گری مهارت های نرم در رابطه فرهنگ سازمانی با عملکرد شغلی معلمان دوره ابتدایی شهر شیراز

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گری مهارت های نرم در رابطه فرهنگ سازمانی با عملکرد شغلی معلمان دوره ابتدایی شهر شیراز بود. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان دوره ابتدایی شهر شیراز به تعداد ۴۲۴۱ نفر بود که بر اساس فرمول کوکران، ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه گیری به شیوه تصادفی در دسترس انجام گرفت. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون (۱۹۹۰)، پرسشنامه فرهنگ سازمانی کامرون و کویین (۲۰۰۶) و پرسشنامه مهارت های نرم خالق خواه و نجفی (۱۳۹۷) استفاده شد. روایی و پایایی ابزارهای پژوهش در پایان نامه مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و مدل سازی معادلات ساختاری با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS و PLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد فرهنگ سازمانی بر مهارت های نرم معلمان اثر مستقیم و مثبت دارد. همچنین مهارت های نرم بر عملکرد شغلی معلمان اثر مستقیم و مثبت داشته و فرهنگ سازمانی نیز اثر مستقیم و مثبت بر عملکرد شغلی آنان دارد. ضریب مسیر فرهنگ سازمانی به مهارت های نرم ۰/۴۳۱، ضریب مسیر مهارت های نرم به عملکرد شغلی ۰/۲۷۰ و ضریب مسیر فرهنگ سازمانی به عملکرد شغلی ۰/۷۰۰ به دست آمد. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد مهارت های نرم در رابطه بین فرهنگ سازمانی و عملکرد شغلی معلمان نقش میانجی دارد؛ به طوری که اثر غیرمستقیم فرهنگ سازمانی بر عملکرد شغلی از طریق مهارت های نرم ۰/۱۱۶ و آماره سوبل ۲/۰۵ به دست آمد. بنابراین، تقویت فرهنگ سازمانی مطلوب همراه با توسعه مهارت های نرم می تواند زمینه بهبود عملکرد شغلی معلمان دوره ابتدایی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: فرهنگ سازمانی ، مهارت های نرم ، عملکرد شغلی ، معلمان ، دوره ابتدایی ، نقش میانجی.