کلاس معکوس؛ راهی به سوی مشارکتی پویا و خلاق

کلاس معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، ساختار سنتی تدریس را دگرگون ساخته و با انتقال محتوای نظری به خارج از کلاس، فضایی برای تعاملات عمیق، فعالیت های مشارکتی و پرورش خلاقیت فراهم می آورد. این مقاله مروری با هدف بررسی نقش کلاس معکوس در ایجاد مشارکت پویا و خلاقانه دانش آموزان به نگارش درآمده است. در این پژوهش، ضمن مرور پیشینه نظری و پژوهشی این رویکرد، مبانی نظری آن شامل نظریه های یادگیری سازنده گرا، نظریه تسلط بلوم و منطقه تقریبا رشد ویگوتسکی مورد کاوش قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که کلاس معکوس با تغییر نقش معلم از انتقال دهنده به تسهیل گر و نقش دانش آموز از شنونده منفعل به یادگیرنده فعال، بستری مساعد برای توسعه مهارت های تفکر انتقادی، خودتنظیمی و خلاقیت فراهم می کند. بررسی پژوهش های انجام شده حاکی از آن است که این رویکرد ضمن افزایش انگیزه و مسئولیت پذیری یادگیرندگان، به بهبود عملکرد تحصیلی و توسعه توانایی های همکاری و تعامل اجتماعی می انجامد. با این حال، اجرای موفقیت آمیز کلاس معکوس مستلزم فراهم سازی زیرساخت های فنی، توانمندسازی معلمان و فرهنگ سازی در میان دانش آموزان و خانواده هاست. این مقاله با ارائه تحلیلی جامع از فرصت ها و چالش های پیش روی این رویکرد، بر ضرورت بازنگری در روش های سنتی تدریس و حرکت به سوی الگوهای نوین یادگیری مشارکتی و خلاق تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: کلاس معکوس ، مشارکت پویا ، خلاقیت ، یادگیری سازنده گرا ، آموزش دانش آموز-محور ، تسهیل گری ، تفکر انتقادی