بررسی تاثیر ارتباط موثر معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری

ارتباط معلم و دانش آموز یکی از بنیادی ترین عناصر فرایند تعلیم و تربیت و از عوامل مهم موثر بر کیفیت یادگیری در محیط مدرسه است. معلم علاوه بر انتقال دانش و مهارت های آموزشی، از طریق شیوه تعامل، نوع بازخورد، میزان حمایت عاطفی، نحوه مدیریت کلاس و ایجاد فرصت مشارکت می تواند بر نگرش دانش آموز نسبت به مدرسه و یادگیری تاثیر بگذارد. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از یافته های پژوهش های انجام شده در زمینه روابط معلم و دانش آموز، انگیزش تحصیلی، درگیری تحصیلی و پیشرفت آموزشی تدوین شده است. بررسی شواهد پژوهشی نشان می دهد که ارتباط مثبت و حمایتگر میان معلم و دانش آموز می تواند از طریق افزایش احساس تعلق، امنیت روانی، خودکارآمدی، مشارکت کلاسی و درگیری تحصیلی، زمینه مناسبی برای پیشرفت تحصیلی ایجاد کند. همچنین ارتباط موثر می تواند نیازهای روان شناختی دانش آموزان از جمله نیاز به شایستگی، خودمختاری و ارتباط با دیگران را تقویت کرده و در نتیجه انگیزش یادگیری را افزایش دهد. در مقابل، ارتباط سرد، تحقیرآمیز، تبعیض آمیز یا بیش از حد دستوری می تواند موجب کاهش مشارکت، اضطراب، بی علاقگی و افت عملکرد تحصیلی شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: ارتباط معلم و دانش آموز ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، درگیری تحصیلی ، رابطه آموزشی ، محیط کلاس.