اخلاق و مدیریت هوش مصنوعی در کلاس درس: مسئولیت های جدید معلم مدرن

گسترش شتابان هوش مصنوعی در سال های اخیر، ابعاد مختلف نظام آموزشی، از جمله شیوه های تدریس، یادگیری، ارزشیابی و نقش حرفه ای معلمان را تحت تاثیر قرار داده است. در کنار ظرفیت های قابل توجه این فناوری برای شخصی سازی یادگیری، تولید محتوای آموزشی، ارائه بازخورد و تسهیل فعالیت های آموزشی، استفاده از آن چالش های اخلاقی متعددی همچون نقض حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، نابرابری آموزشی، تقلب علمی، کاهش استقلال فکری و وابستگی به فناوری را به همراه دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد اخلاقی و شیوه های مدیریت هوش مصنوعی در کلاس درس و شناسایی مسئولیت های جدید معلم مدرن انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی است و داده های آن با استفاده از مطالعه اسنادی و کتابخانه ای گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان داد که معلم در عصر هوش مصنوعی صرفا استفاده کننده فناوری نیست، بلکه مسئول انتخاب و استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند، نظارت بر صحت اطلاعات، حفظ حریم خصوصی دانش آموزان، رعایت عدالت آموزشی، مقابله با تقلب و وابستگی فناورانه، تقویت تفکر انتقادی و آموزش اخلاق استفاده از هوش مصنوعی است. همچنین نتایج نشان داد که گسترش هوش مصنوعی موجب کاهش اهمیت نقش معلم نمی شود، بلکه ضرورت برخورداری او از شایستگی های فناورانه، پداگوژیکی، اخلاقی و حرفه ای را افزایش می دهد. بر این اساس، مدیریت موفق هوش مصنوعی در کلاس درس مستلزم حفظ نظارت و قضاوت انسانی و استفاده از فناوری در جهت تحقق اهداف تربیتی است. نتیجه کلی پژوهش نشان می دهد که آینده آموزش در گرو جایگزینی معلم با هوش مصنوعی نیست، بلکه در همکاری مسئولانه و اخلاق مدار میان معلم، دانش آموز و فناوری قرار دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، اخلاق هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس درس ، معلم مدرن ، مسئولیت حرفه ای معلم ، سواد هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، حریم خصوصی ، تفکر انتقادی.