اثرات هوش مصنوعی بر پرورش خلاقیت و نوآوری دانش آموزان

هوش مصنوعی (AI) به سرعت در حال تغییر چشم انداز آموزش و یادگیری است و پرسش های بنیادینی درباره تاثیر آن بر مهارت های عالی تر همچون خلاقیت و نوآوری مطرح کرده است. این مقاله به بررسی اثرات دوسویه هوش مصنوعی بر پرورش خلاقیت و نوآوری دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با فراهم آوری امکان یادگیری شخصی سازی شده، ارائه بازخورد فوری و تسهیل فرایند حل مسئله خلاق، می تواند به عنوان یک «مغزافزا» عمل کرده و ظرفیت های خلاقانه دانش آموزان را افزایش دهد . بااین حال، استفاده نامناسب از این فناوری، به ویژه در قالب اتکای منفعلانه به خروجی های هوش مصنوعی بدون تفکر انتقادی، خطر «جانشینی تفکر» و تضعیف خلاقیت اصیل را به همراه دارد . کلید بهره مندی از هوش مصنوعی در پرورش خلاقیت، در طراحی تعاملات عمیق و چندلایه انسان‑ماشین، تقویت هم زمان تفکر انتقادی و ایجاد بسترهای آموزشی هدفمند نهفته است که در آن دانش آموزان بیاموزند چگونه با هوش مصنوعی به عنوان یک هم یار خلاق هم افزایی کنند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، یادگیری ، دانش آموزان.