ارزیابی رابطه کاربری شبکه های اجتماعی و افت تحصیلی دانش آموزان در بستر کلاس های مجازی مدارس

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی رابطه کاربری شبکه های اجتماعی و افت تحصیلی دانش آموزان در بستر کلاس های مجازی مدارس انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان مدارس دوره متوسطه تشکیل دادند و نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه کاربری شبکه های اجتماعی و پرسشنامه افت تحصیلی استفاده شد و اطلاعات مربوط به معدل، میزان انجام تکالیف و مشارکت دانش آموزان در کلاس های مجازی نیز مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش، میزان استفاده روزانه، هدف استفاده، استفاده هم زمان با کلاس مجازی و استفاده شبانه به عنوان شاخص های کاربری شبکه های اجتماعی در نظر گرفته شد. داده های گردآوری شده با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه وتحلیل شدند. مدل تحلیل پژوهش بر بررسی اثر مستقیم کاربری شبکه های اجتماعی بر افت تحصیلی و نقش متغیرهایی مانند خودنظم دهی تحصیلی و نظارت والدین استوار بود. نتایج نشان داد که میان استفاده افراطی و غیرآموزشی از شبکه های اجتماعی و افت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، استفاده از شبکه های اجتماعی هنگام برگزاری کلاس های مجازی با کاهش تمرکز، مشارکت آموزشی و انجام تکالیف همراه بود. در مقابل، استفاده هدفمند و آموزشی از شبکه های اجتماعی به دسترسی بهتر به منابع درسی و افزایش تعامل آموزشی کمک کرد. یافته ها نشان دادند که خودنظم دهی تحصیلی و نظارت والدین می توانند اثر منفی استفاده نامناسب از شبکه های اجتماعی بر عملکرد تحصیلی را کاهش دهند. بر اساس نتایج، مدیریت زمان استفاده، آموزش سواد رسانه ای و هدایت دانش آموزان به سوی کاربری هدفمند شبکه های اجتماعی برای کاهش افت تحصیلی در آموزش مجازی ضروری است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شبکه های اجتماعی ، افت تحصیلی ، کلاس های مجازی ، عملکرد تحصیلی ، خودنظم دهی تحصیلی