تاثیر بازی محوری بر افزایش انگیزه یادگیری و مشارکت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

دوره ابتدایی یکی از مهم ترین مراحل شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به مدرسه، یادگیری، معلم و فعالیت های آموزشی است. در این دوره، کودکان به دلیل ویژگی های رشدی، شناختی، عاطفی و اجتماعی خود، بیش از آنکه به روش های خشک و انتقال مستقیم اطلاعات پاسخ دهند، به فعالیت های جذاب، فعال، تعاملی و متناسب با نیازهای طبیعی خود علاقه مند هستند. بازی به عنوان یکی از طبیعی ترین فعالیت های دوران کودکی می تواند زمینه ای مناسب برای ایجاد چنین محیطی فراهم کند. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر بازی محوری بر افزایش انگیزه یادگیری و مشارکت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی است. این مقاله با رویکرد مروری و تحلیلی و با استفاده از مطالعات و منابع علمی فارسی و پژوهش های مرتبط تدوین شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که بازی محوری می تواند از طریق افزایش لذت از یادگیری، ایجاد احساس موفقیت، فراهم کردن فرصت انتخاب، کاهش ترس از اشتباه، تقویت تعامل با همسالان، افزایش توجه و تمرکز، ایجاد بازخورد فوری و تبدیل مفاهیم انتزاعی به تجربه های عینی، انگیزه دانش آموزان را افزایش دهد. همچنین محیط های یادگیری بازی محور با فراهم کردن فرصت فعالیت و همکاری، موجب افزایش مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی دانش آموزان می شوند. بازی در صورتی بیشترین اثربخشی را دارد که هدف آموزشی آن مشخص باشد، با محتوای برنامه درسی هماهنگ شود، سطح دشواری آن با توانایی دانش آموزان تناسب داشته باشد و معلم نقش هدایتگر و تسهیلگر را ایفا کند. بررسی مطالعات انجام شده نشان می دهد که استفاده هدفمند از بازی های آموزشی می تواند علاوه بر انگیزش، به رشد مهارت های اجتماعی، خودکارآمدی، حل مسئله، خلاقیت، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی نیز کمک کند. بنابراین پیشنهاد می شود بازی محوری به عنوان یک راهبرد مکمل و هدفمند در طراحی فعالیت های آموزشی دوره ابتدایی مورد توجه قرار گیرد و معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان درسی برای استفاده صحیح از ظرفیت بازی در فرآیند آموزش توانمند شوند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: بازی محوری ، بازی آموزشی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال ، آموزش ابتدایی