ی آموزش معکوس بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در دوره ابتدایی

آموزش معکوس یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که با جابه جایی بخشی از فرایند انتقال محتوا از کلاس درس به خارج از کلاس، فرصت بیشتری برای فعالیت، تعامل، تمرین، حل مسئله و یادگیری مشارکتی در محیط کلاس فراهم می کند. در این الگو، دانش آموز پیش از حضور در کلاس با محتوای آموزشی مانند فیلم کوتاه، فایل صوتی، متن، تصویر، فعالیت تعاملی یا محتوای الکترونیکی آشنا می شود و زمان کلاس به جای اختصاص کامل به ارائه مطالب توسط معلم، برای گفت وگو، فعالیت گروهی، تمرین، رفع اشکال و کاربرد آموخته ها مورد استفاده قرار می گیرد. هدف مقاله حاضر بررسی اثربخشی آموزش معکوس بر دو متغیر مهم یعنی انگیزه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. روش مطالعه، مروری و تحلیلی بوده و برای تدوین آن از یافته های پژوهش های تجربی و فراتحلیل های معتبر استفاده شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد آموزش معکوس می تواند با افزایش مشارکت فعال، ایجاد فرصت برای یادگیری با سرعت فردی، تقویت تعامل دانش آموز و معلم، فراهم کردن بازخورد سریع و افزایش فعالیت های معنادار، زمینه مناسبی برای افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی فراهم کند. در یک فراتحلیل درباره دانش آموزان ابتدایی، ۲۹ مطالعه بررسی شد و اندازه اثر کلی آموزش معکوس ۰/۵۵۹ گزارش شد که در محدوده اثر متوسط قرار دارد. همچنین مطالعات گسترده تر نشان داده اند که آموزش معکوس در مقاطع مختلف تحصیلی می تواند اثر مثبت بر عملکرد یادگیری داشته باشد. با این حال، موفقیت این روش به کیفیت طراحی محتوای پیش از کلاس، دسترسی دانش آموزان به امکانات، مشارکت خانواده، توانایی معلم در طراحی فعالیت های کلاسی و تناسب روش با ویژگی های سنی دانش آموزان وابسته است. بنابراین آموزش معکوس زمانی بیشترین اثربخشی را خواهد داشت که به صورت هدفمند، تدریجی، متناسب با سن و همراه با فعالیت های فعال و تعاملی اجرا شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش معکوس ، کلاس معکوس ، انگیزه تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی