تاثیر تعامل معلم تحول آفرین با دستیارهای هوشمند بر کاهش فرسودگی شغلی و افزایش خلاقیت آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعامل معلم تحول آفرین با دستیارهای هوشمند بر کاهش فرسودگی شغلی و افزایش خلاقیت آموزشی انجام شد. در سال های اخیر، گسترش هوش مصنوعی و ابزارهای مولد، فرصت های جدیدی برای بازطراحی فرایندهای آموزشی و کاهش بخشی از وظایف زمان بر معلمان فراهم کرده است؛ بااین حال، میزان اثربخشی این فناوری ها تا حد زیادی به نحوه تعامل و شایستگی حرفه ای معلم وابسته است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی است. جامعه پژوهش شامل معلمان مدارس بوده و داده ها با استفاده از ابزارهای سنجش تعامل با دستیارهای هوشمند، معلم تحول آفرین، فرسودگی شغلی و خلاقیت آموزشی گردآوری و با استفاده از روش های آماری مناسب تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان داد که تعامل هدفمند و حرفه ای معلم تحول آفرین با دستیارهای هوشمند با کاهش فرسودگی شغلی و افزایش خلاقیت آموزشی رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین، استفاده از دستیارهای هوشمند می تواند با کاهش بار کاری ادراک شده و تقویت احساس خودکارآمدی حرفه ای، زمینه کاهش خستگی عاطفی و افزایش احساس اثربخشی معلمان را فراهم کند. از سوی دیگر، دسترسی به ایده های متنوع، سناریوهای آموزشی و راهکارهای جدید، ظرفیت ایده پردازی و نوآوری آموزشی معلمان را افزایش می دهد. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند به توانمندسازی معلم منجر شود که در چارچوبی انسان محور، همراه با سواد هوش مصنوعی، قضاوت حرفه ای، آموزش مناسب و حمایت سازمانی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، دستیارهای هوشمند را می توان نه جایگزین معلم، بلکه شریک شناختی و ابزار پشتیبان معلم تحول آفرین در مسیر کاهش فشارهای شغلی و توسعه خلاقیت آموزشی دانست

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: معلم تحول آفرین ، دستیارهای هوشمند ، هوش مصنوعی ، فرسودگی شغلی ، خلاقیت آموزشی ، خودکارآمدی حرفه ای ، بار کاری.