تاثیر کیفیت گزارشگری مالی بر اعتماد و تصمیم گیری سرمایه گذاران در پروژه های مشارکتی (مورد مطالعه: شهرداری بندر عباس)

با گسترش پروژه های مشارکت عمومی-خصوصی در مدیریت شهری، نیاز به مکانیزم های شفاف برای جذب سرمایه بیش از پیش احساس می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کیفیت گزارشگری مالی بر اعتماد و تصمیم گیری سرمایه گذاران در پروژه های مشارکتی شهرداری بندرعباس انجام شده است. روش شناسی پژوهش از نوع آمیخته (توالی اکتشافی) بوده که در آن داده های کیفی از اسناد مالی و داده های کمی از طریق پرسشنامه (شامل ۵۸ گویه) از سرمایه گذاران فعال در منطقه گردآوری شد. جهت تحلیل داده ها، مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از روش حداقل مربعات جزئی (PLS) به کار گرفته شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که کیفیت گزارشگری مالی (شفافیت، دقت و به موقع بودن) تاثیر مستقیم و معناداری بر تصمیم گیری سرمایه گذاران دارد (۰.۰۵>P). همچنین، نتایج نشان داد که متغیر اعتماد سرمایه گذار نقش میانجی معناداری در رابطه میان کیفیت گزارشگری و تصمیم گیری ایفا می کند؛ به طوری که گزارشگری باکیفیت از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، با تقویت اعتماد، تمایل به مشارکت را افزایش می دهد. نتایج این مطالعه بر ضرورت گذار از گزارشگری سنتی به سمت استانداردهای افشای اطلاعات استراتژیک جهت بهبود جذابیت سرمایه گذاری در پروژه های شهری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کیفیت گزارشگری مالی ، اعتماد سرمایه گذار ، تصمیم گیری سرمایه گذار ، مشارکت عمومی-خصوصی ، مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM).