نقش برنامه ریزی و نظارت شهرداریها در ارتقاء زندگی در محلات شهری

رشد شهرنشینی و گسترش شهرها و کلان شهرها و لزوم ارزیابی وضعیت موجود آنها، شناسایی مسائل و مشکلات و برنامه ریزی برای رفع مسائل و حرکت در راستای توسعه شهرها، یکی از مهم ترین چالش های امروزی کشورهای مختلف است. محله به عنوان کوچک ترین واحد تقسیمات شهر در توسعه پایدار و برنامه ریزی برای شهر نقش موثری دارد و در نظریه ها و رویکردهای مختلف مر تبط با توسعه محله ای، اهمیت مشارکت ساکنان محله در فرآیند برنامه ریزی و اجرای پروژه ها در راستای ارتقای کیفیت زندگی، همواره مورد تاکید است. توسعه شهرها؛ افزایش جمعیت و به طبع آن رشد جمعیت شهرنشینی باعث ایجاد نابرابریهای اجتماعی، اقتصادی، توسعه نامتوازن شهر، ازهم گسیختگی شهر، افت کیفیت محیطی شهرها و محلات شده است. همچنین تا به امروز استراتژیهای برنامه ریزی جامع نتوانسته اند فضاهایی را ایجاد کنند که به نیازهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی شهروندان پاسخ دهد. با توجه به نقش حیاتی محلات به عنوان مهم ترین فضاهای عمومی جهت حیات اجتماعی و رابطه مستقیمی که میان کیفیت زندگی ساکنین و کیفیت فضایی محلات وجود دارد. نقش برنامه ریزی و نظارت شهرداریها می تواند منجر به ارتقاء زندگی در محلات شهری شود. فرآیندی مشارکتی و دموکراتیک توسعه محله ای از دهه های گذشته به عنوان محور برنامه های توسعه پایدار محلات شهری قرار گرفت. در همین راستا هدف پژوهش نقش برنامه ریزی و نظارت شهرداریها در ارتقاء زندگی در محلات شهری است. این پژوهش از نوع توصیفی -تحلیلی است. نتایج نشان می دهد امروزه توسعه برنامه ریزی شهری و افزایش میزان رضایت از کیفیت زندگی در فضاهای شهری از اهداف اصلی شهرها محسوب می شود. به همین دلیل، محققان معتقدند برنامه ریزی همسو با بهبود کیفیت زندگی می تواند زمینه های دیگر توسعه مانند توسعه اجتماعی، اقتصادی و کالبدی را به همراه داشته باشد.