تاثیر زیرساخت های فناوری آموزشی بر تاب آوری سازمانی مدارس متوسطه شهر یزد در مواجهه با بحران های گرد و غبار و آلودگی هوا

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر زیرساخت های فناوری آموزشی بر تاب آوری سازمانی مدارس متوسطه شهر یزد در شرایط تعطیلی های مکرر ناشی از آلودگی هوا و بحران های محیطی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، معاونان و معلمان مدارس متوسطه شهر یزد بود که نمونه آماری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه زیرساخت های فناوری آموزشی و پرسشنامه تاب آوری سازمانی بود که روایی آن ها با نظر متخصصان تایید و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از از نرم افزار SPSS و PLS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که توسعه زیرساخت های فناوری آموزشی، به ویژه در ابعاد فنی، انسانی و محتوایی، می تواند نقش موثری در افزایش تاب آوری سازمانی، استمرار فرآیند آموزش، کاهش آسیب پذیری مدارس در شرایط بحرانی و ارتقای کیفیت مدیریت آموزشی ایفا کند. ازاین رو، سرمایه گذاری هدفمند در توسعه زیرساخت های فناوری، توانمندسازی منابع انسانی و تولید محتوای آموزشی الکترونیکی، از مهم ترین راهبردهای ارتقای تاب آوری نظام آموزشی در مواجهه با بحران های آینده به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

زیرساخت های فناوری آموزشی ، تاب آوری سازمانی ، مدارس متوسطه ، مدیریت آموزشی ، آلودگی هوا ، بحران های محیطی.