بهبود روابط تعاملی با دانش آموزان در آموزگاران مقطع ابتدایی

مقطع ابتدایی حیاتی ترین مرحله در شکل گیری شخصیت اجتماعی و تحصیلی دانش آموز است. کیفیت روابط تعاملی میان معلم و دانش آموز، نه تنها بر انگیزه یادگیری، بلکه بر سلامت روان و عزت نفس کودک تاثیر مستقیم دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر بهبود تعاملات در کلاس های درس ابتدایی و ارائه راهکارهای عملی برای آموزندگان تدوین شده است. با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی، یافته ها نشان می دهند که رویکردهای مبتنی بر همدلی، مدیریت کلاس مشارکتی و استفاده از یادگیری بازی محور، می تواند سطح تعاملات مثبت را به طور معناداری افزایش دهد. نتایج این تحقیق بر ضرورت تغییر نقش معلم از «انتقال دهنده صرف دانش» به «تسهیل گر تعامل» تاکید دارد.