افت تحصیلی دانش آموزان پس از آموزش مجازی:مروری بر عوامل موثر و راهکارهای بهبود کیفیت یادگیری

گسترش آموزش مجازی در سال های اخیر، به ویژه در پی تعطیلی مدارس و انتقال گسترده فرایند آموزش به بسترهای دیجیتال، تغییرات قابل توجهی در فرایند یاددهی–یادگیری دانش آموزان ایجاد کرده است. یکی از پیامدهای مهم این تغییر، بروز یا تشدید افت تحصیلی و کاهش کیفیت یادگیری در برخی دانش آموزان بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر افت تحصیلی دانش آموزان پس از آموزش مجازی و شناسایی راهکارهای بهبود کیفیت یادگیری، به شیوه مروری انجام شده است. در این مطالعه، یافته های پژوهش های انجام شده درباره پیامدهای آموزشی آموزش مجازی، چالش های یادگیری در محیط های دیجیتال و عوامل فردی، خانوادگی، آموزشی و فناورانه مرتبط با افت تحصیلی بررسی و تحلیل شد. مرور مطالعات نشان داد که ضعف تعامل مستقیم میان معلم و دانش آموز، کاهش نظارت و بازخورد آموزشی، مشکلات دسترسی و مهارت استفاده از فناوری، کاهش مشارکت و انگیزش تحصیلی، حواس پرتی و دشواری در خودتنظیمی یادگیری از مهم ترین عوامل مرتبط با کاهش کیفیت یادگیری پس از آموزش مجازی هستند. همچنین، شرایط خانوادگی و اقتصادی و تفاوت در میزان حمایت والدین می توانند شدت این پیامدها را تحت تاثیر قرار دهند. بر اساس یافته های مرورشده، تقویت آموزش ترکیبی، افزایش تعامل و بازخورد معلم، آموزش مهارت های خودتنظیمی و سواد دیجیتال به دانش آموزان، ارتقای مشارکت والدین و استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی می تواند در جبران پیامدهای آموزشی آموزش مجازی و بهبود کیفیت یادگیری موثر باشد. در مجموع، مقابله با افت تحصیلی نیازمند رویکردی چندبعدی و هماهنگ میان مدرسه، خانواده، معلم و فناوری آموزشی است.