بررسی تاثیر آموزش مراقبت های بهداشت دهان و دندان بر کاهش اضطراب ناشی از خودپنداره و عملکرد اجتماعی در دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر مشهد

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش مراقبت های بهداشت دهان و دندان بر کاهش اضطراب ناشی از خودپنداره و بهبود عملکرد اجتماعی در دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر مشهد بود. سلامت دهان و دندان علاوه بر نقش اساسی در سلامت جسمانی، با ابعاد روان شناختی و اجتماعی کودکان نیز ارتباط مستقیم دارد. مشکلات دندانی و ناآگاهی نسبت به مراقبت های بهداشتی می تواند در شکل گیری تصویر منفی از خود، کاهش اعتمادبه نفس، افزایش اضطراب و تضعیف تعاملات اجتماعی دانش آموزان موثر باشد. ازاین رو، آموزش های هدفمند در این زمینه می تواند به عنوان راهکاری پیشگیرانه و توانمندساز، آثار مثبتی بر وضعیت روانی و اجتماعی آنان بر جای گذارد. در این پژوهش، آموزش مراقبت های بهداشت دهان و دندان از طریق محتوای آموزشی مناسب سن، فعالیت های تعاملی و تکرار رفتارهای صحیح به دانش آموزان ارائه شد. نتایج کلی نشان داد که مداخله آموزشی موجب کاهش اضطراب مرتبط با خودپنداره و افزایش احساس کفایت فردی در دانش آموزان شده است. همچنین، بهبود آگاهی و رعایت بهداشت دهان و دندان، در ارتقای تعاملات اجتماعی، مشارکت در فعالیت های گروهی و افزایش جرات ورزی آنان نقش داشته است. این یافته ها بیانگر آن است که آموزش های بهداشتی، فراتر از ابعاد جسمانی، می توانند در رشد هیجانی و اجتماعی کودکان نیز اثرگذار باشند. بر این اساس، گنجاندن آموزش مراقبت های بهداشت دهان و دندان در برنامه های تربیتی و بهداشتی مدارس ابتدایی، به ویژه برای دختران، می تواند به تقویت سلامت روانی، بهبود خودپنداره و ارتقای عملکرد اجتماعی آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بهداشت دهان و دندان ، اضطراب ، خودپنداره ، عملکرد اجتماعی ، دانش آموزان دختر.