بررسی نقش روش های تدریس فعال در افزایش مشارکت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول: یک مطالعه مروری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روش های تدریس فعال در افزایش مشارکت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. مشارکت تحصیلی از مولفه های مهم در فرایند یاددهی یادگیری محسوب می شود و میزان درگیری شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان با فعالیت های آموزشی را بازتاب می دهد. فرض اساسی این پژوهش آن است که بهره گیری هدفمند از روش های تدریس فعال، از جمله یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، حل مسئله، پرسش و پاسخ هدایت شده، یادگیری مبتنی بر پروژه و فعالیت های تعاملی، می تواند زمینه افزایش انگیزش، مسئولیت پذیری، تعامل با معلم و همکلاسی ها و حضور فعال تر دانش آموزان در فرایند یادگیری را فراهم سازد. همچنین فرض می شود اثربخشی این روش ها تحت تاثیر عواملی نظیر مهارت و آمادگی معلم، تناسب روش تدریس با محتوای آموزشی، ویژگی های شناختی و رشدی دانش آموزان و شرایط محیط یادگیری قرار دارد. روش تحقیق در این مقاله به صورت مروری و با استفاده از منابع کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. نتایج مطالعات بررسی شده نشان می دهد که روش های تدریس فعال در مقایسه با شیوه های سنتی و معلم محور، نقش موثرتری در افزایش مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی دانش آموزان دارند و می توانند موجب تقویت انگیزه یادگیری، تعاملات اجتماعی، احساس تعلق به کلاس، اعتمادبه نفس و مسئولیت پذیری تحصیلی شوند. در مجموع، استفاده برنامه ریزی شده از روش های تدریس فعال می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت مشارکت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول مورد توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، مشارکت تحصیلی ، دانش آموزان دوره متوسطه اول ، یادگیری فعال ، تعامل آموزشی