نقش «استفاده از تکنولوژی و ابزارهای دیجیتال» در جذاب سازی فرآیند یادگیری در کلاس های ابتدایی

این پژوهش با هدف واکاوی نقش فناوری و ابزارهای دیجیتال در ارتقای جذابیت فرآیند یادگیری در مقطع ابتدایی (پایه های چهارم تا ششم شهر مشهد) انجام شده است. روش پژوهش به صورت نیمه تجربی با طراحی پیش آزمون-پس آزمون و با بهره گیری از گروه گواه و آزمایش طراحی گردید. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد و مشاهده مستقیم جمع آوری شد و با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و تحلیل مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که دانش آموزان گروه آزمایش که در محیط های یادگیری مجهز به ابزارهای دیجیتال قرار داشتند، در متغیرهای «جذابیت یادگیری»، «انگیزش درونی» و «درگیری عاطفی» نسبت به گروه سنتی عملکرد به مراتب بهتری داشتند. تحلیل داده ها حاکی از آن است که فناوری، نه تنها یک ابزار جانبی، بلکه عاملی تعیین کننده در تغییر نگرش دانش آموزان به فرآیند یادگیری است.در بخش بحث و تفسیر، یافته های حاضر با پیشینه پژوهشی داخلی (احمدی، ۱۴۰۱؛ رضایی و محمدی، ۱۴۰۰؛ مرادی، ۱۳۹۹) هم سو است و نشان می دهد که بهره گیری از بازی وارسازی و تعاملات دیجیتال، پیوند عمیقی میان دانش آموز و محتوای آموزشی برقرار می کند. اگرچه محدودیت هایی نظیر دامنه جغرافیایی مطالعه و ماهیت مقطعی آن، تعمیم دهی نتایج را با چالش مواجه می کند، اما این پژوهش در نهایت نتیجه می گیرد که ادغام هوشمندانه فناوری، زیربنای اساسی برای تحول دیجیتال در آموزش و پرورش و کاهش افت تحصیلی در نسل جدید است. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با سرمایه گذاری بر تولید محتوای الکترونیکی تعاملی و آموزش مهارت های نوین به معلمان، بستر مناسب را برای گذار از روش های سنتی به محیط های پویا و جذاب دیجیتال فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

جذابیت یادگیری ، ابزارهای دیجیتال ، فناوری آموزشی ، مقطع ابتدایی ، یادگیری فعال ، انگیزه تحصیلی ، بازی وارسازی ، مدرسه هوشمند ، تحول دیجیتال