نقش خودتنظیمی یادگیری و ذهنیت رشد در کاهش اهمال کاری تحصیلی و افزایش خودکارآمدی دانش آموزان: یک مطالعه مروری

خودتنظیمی یادگیری و ذهنیت رشد از جمله عوامل مهم موثر بر رفتارهای تحصیلی و باورهای دانش آموزان درباره توانایی های خود هستند. در مقابل، اهمال کاری تحصیلی می تواند با به تعویق انداختن فعالیت های یادگیری، کاهش مشارکت آموزشی و تضعیف احساس شایستگی، پیامدهای نامطلوبی برای عملکرد تحصیلی ایجاد کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودتنظیمی یادگیری و ذهنیت رشد در کاهش اهمال کاری تحصیلی و افزایش خودکارآمدی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه به شیوه مروری و با بررسی و تحلیل یافته های پژوهش های انجام شده در حوزه روان شناسی تربیتی و آموزش انجام گرفت. یافته های مطالعات بررسی شده نشان می دهد که برخورداری از مهارت های خودتنظیمی، از طریق تقویت هدف گذاری، برنامه ریزی، پایش پیشرفت و مدیریت زمان، می تواند زمینه کاهش اهمال کاری تحصیلی را فراهم سازد. همچنین، ذهنیت رشد با تاکید بر قابلیت پرورش توانایی ها از طریق تلاش و یادگیری، می تواند در تقویت خودکارآمدی و استمرار تلاش تحصیلی نقش داشته باشد. در مجموع، تلفیق آموزش خودتنظیمی و تقویت ذهنیت رشد می تواند رویکردی موثر برای کاهش اهمال کاری و ارتقای خودکارآمدی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، ذهنیت رشد ، اهمال کاری تحصیلی ، خودکارآمدی