بررسی نقش اضطراب و استرس در عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول: یک مطالعه مروری

اضطراب و استرس از جمله عوامل روان شناختی مهمی هستند که می توانند بر فرایند یادگیری، انگیزش، تمرکز و در نهایت عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشند. این مسئله در دوره متوسطه اول، به دلیل هم زمانی با تغییرات شناختی، عاطفی و اجتماعی دوران نوجوانی، از اهمیت بیشتری برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اضطراب و استرس در عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. فرض اصلی پژوهش بر این اساس استوار است که افزایش سطوح اضطراب و استرس، به ویژه در موقعیت های آموزشی و ارزشیابی، می تواند موجب کاهش تمرکز، افت انگیزش تحصیلی، کاهش خودکارآمدی و در نتیجه تضعیف عملکرد تحصیلی دانش آموزان شود. همچنین فرض می شود عواملی مانند حمایت خانوادگی و اجتماعی، مهارت های مقابله ای و شرایط مناسب محیط آموزشی بتوانند شدت آثار منفی اضطراب و استرس را کاهش دهند. روش پژوهش به صورت مروری و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. نتایج حاصل از مرور پژوهش ها نشان می دهد که سطوح بالای اضطراب و استرس با کاهش تمرکز، اختلال در پردازش اطلاعات، افت انگیزش، کاهش مشارکت آموزشی و عملکرد تحصیلی ضعیف تر ارتباط دارد. در مقابل، برخورداری از حمایت روانی و اجتماعی، آموزش مهارت های مدیریت استرس و تقویت راهبردهای مقابله ای می تواند نقش موثری در کاهش پیامدهای منفی این عوامل داشته باشد. بر این اساس، توجه نظام آموزشی، خانواده ها و مشاوران مدارس به شناسایی و مدیریت اضطراب و استرس دانش آموزان می تواند زمینه بهبود عملکرد تحصیلی و سازگاری روان شناختی آنان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، استرس ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، دوره متوسطه اول