بررسی نقش مهارت های زندگی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مهارت های زندگی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد کیفی و به شیوه مطالعه کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. دانش آموزان در دوران رشد با مسائل و چالش های مختلف فردی، خانوادگی، تحصیلی و اجتماعی مواجه هستند و ضعف در مهارت های مقابله ای و ارتباطی می تواند آنان را در معرض آسیب های اجتماعی قرار دهد. مهارت های زندگی مجموعه ای از توانایی ها و مهارت های روانی اجتماعی هستند که به فرد کمک می کنند با نیازها، فشارها، تعارض ها و موقعیت های دشوار زندگی به شیوه ای سازنده و مناسب برخورد کند. مهارت هایی مانند خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، تصمیم گیری، حل مسئله، تفکر انتقادی، تفکر خلاق، مدیریت هیجان و مقابله با استرس می توانند ظرفیت دانش آموزان را برای مواجهه سالم با مشکلات افزایش دهند (سازمان جهانی بهداشت، ۲۰۲۰).آموزش مهارت های زندگی در مدرسه می تواند با افزایش خودکنترلی، اعتمادبه نفس، توانایی حل مسئله و برقراری روابط سالم، زمینه پیشگیری از رفتارهایی مانند پرخاشگری، خشونت، گرایش به مصرف مواد، رفتارهای پرخطر، انزوای اجتماعی و سایر آسیب های اجتماعی را فراهم کند. همچنین همکاری خانواده، مدرسه و مشاور در آموزش و تقویت این مهارت ها می تواند اثربخشی برنامه های پیشگیرانه را افزایش دهد. بنابراین، توجه نظام آموزشی به آموزش مهارت های زندگی می تواند یکی از راهبردهای مهم در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان و پیشگیری از آسیب های اجتماعی باشد (بوتوین و گریفین، ۲۰۰۴).

کلیدواژه ها:

: مهارت های زندگی ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ، پیشگیری ، آموزش ، سلامت اجتماعی