بررسی نقش خودگویی مثبت و منفی و سرمایه های روانشناختی در پرخاشگری نوجوانان با نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای شهر مراغه

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش خودگویی مثبت و منفی و سرمایه های روانشناختی در پرخاشگری نوجوانان با نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای شهر مراغه بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر کل دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر مراغه بود که در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل و دارای نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای هستند که چون تعداد آنان مشخص نبوده بر مبنای پژوهش های پیشین ۱۸۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش، از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲)، سیاهه رفتاری آشنباخ (۱۹۹۱)، پرسشنامه سرمایه های روان شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷)، و پرسشنامه خودگویی کالوت و همکاران (۲۰۰۵) استفاده شد. جهت بررسی فرضیه های پژوهش، از ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید و همچنین برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ بهره گرفته شد. بر اساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که خودگویی مثبت و منفی، و سرمایه های روان شناختی در پیش بینی پرخاشگری نوجوانان با نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای نقش معناداری دارند.