دستاوردهای های نوین روانشناسی در آموزش و پرورش یک بررسی مروری

پژوهش های روان شناسی تربیتی در دو دهه اخیر با پیوند خوردن به یافته های علوم اعصاب شناختی، دگرگونی چشمگیری یافته و تصویر تازه ای از فرایند یادگیری ارائه کرده است. این بررسی مروری با هدف شناسایی، دسته بندی و تبیین مهم ترین دستاوردهای نوین روانشناسی در آموزش وپرورش انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که تحولات این حوزه را می توان در چهار محور اصلی دسته بندی کرد: (۱) شناختی‑عصبی (نظریه بار شناختی، حافظه فعال و یادگیری مبتنی بر مغز)، (۲) انگیزشی (نظریه خودتعیین گری، ذهنیت رشد و باور به توانایی)، (۳) هیجانی‑اجتماعی (هوش هیجانی، هم تنظیمی عاطفی و آموزش مهارت های اجتماعی‑هیجانی) و (۴) روش شناختی‑آموزشی (یادگیری پرسش محور، مسئله محور و ارزشیابی پویا). مرور منابع نشان می دهد که دستاوردهای نوین، الگوی سنتی «معلم محور و انتقال دهنده» را به الگوی «یادگیرنده محور و توانمندساز» تغییر داده و بر نقش معلم به مثابه «طراح تجربه یادگیری» و «تنظیم گر عاطفی‑شناختی» تاکید دارد. نتیجه گیری: به کارگیری عملی این دستاوردها مستلزم بازنگری در تربیت معلم، طراحی برنامه درسی و نظام ارزشیابی است و می تواند پاسخگوی چالش هایی مانند افت تحصیلی، اضطراب یادگیری و کاهش عاملیت دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی تربیتی ، علوم اعصاب شناختی ، یادگیری فعال ، خودتعیین گری