رابطه بین حمایت اجتماعی و درگیری تحصیلی با نقش میانجی اضطراب فناوری دانش آموزان متوسطه دوم شهر نکا

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین حمایت اجتماعی و درگیری تحصیلی با نقش میانجی اضطراب فناوری دانش آموزان متوسطه دوم شهر نکا بوده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ شیوه جمع آوری داده ها و تحلیل آن ها، توصیفی و از نوع همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان متوسطه دوم شهر نکا در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۲۱۵۰ نفر بودند. از بین جامعه آماری، بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۲۷ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند که به روش تصادفی طبقه ای بر حسب جنسیت و بر اساس حجم نمونه از روی جامعه تعیین گردیدند. روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و میدانی بوده است. ابزار جمع آوری اطلاعات در پژوهش حاضر شامل سه پرسشنامه حمایت اجتماعی واکس و همکاران (۱۹۸۶)، درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳)، اضطراب کامپیوتر باندالوس و بنسون بود. روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفته است. تجزیه و تحلیل داده ها در دو بخش توصیفی (فراوانی، درصد فراوانی، نمودار) و آمار استنباطی (آزمون کولموگروف-اسمیرنف ، و مدل سازی معادلات ساختاری) به وسیله نرم افزار SPSS وSmart PLS انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد بین حمایت اجتماعی و درگیری تحصیلی دانش آموزان متوسطه دوم شهر نکا با نقش میانجی اضطراب فناوری رابطه معناداری وجود دارد. بر اساس نتایج مدل معادلات ساختاری، حمایت اجتماعی اثر مستقیم و مثبت معناداری بر درگیری تحصیلی داشت و همچنین اثر مستقیم و منفی معناداری بر اضطراب فناوری نشان داد. علاوه بر این، اضطراب فناوری نیز اثر منفی و معناداری بر درگیری تحصیلی داشت. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که اضطراب فناوری در رابطه بین حمایت اجتماعی و درگیری تحصیلی نقش میانجی معناداری ایفا می کند. نتایج دلالت بر این دارد که تقویت نظام حمایت اجتماعی (والدین و معلمان) با کاهش بار روانی مواجهه با فناوری، استراتژی کلیدی برای تعمیق درگیری تحصیلی در بستر دیجیتال مدارس است.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، درگیری تحصیلی ، اضطراب فناوری