تاثیر آموزش مهارت محور بر یادگیری خود راهبر و مهارت حل مسئله دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر تکالیف مهارت محور بر مهارت حل مساله و یادگیری خودراهبر دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی منطقه ۸ شهر تهران انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است واز نظر روش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون می باشد. جامعه آماری تحقیق، شامل دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدیی منطقه ۸ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ است. نمونه این پژوهش شامل ۶۰ نفر از جامعه می باشد که از طریق نمونه گیری تصادفی در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در گروه گواه (۳۰ نفر)و در گروه آزمایش (۳۰ نفر) قرار می-گیرند. ابزار اندازه گیری دو پرسشنامه حل مسئله توسط هپنر و پترسن(۱۹۸۲) و یادگیری خود راهبر توسط فیشر و همکاران (۲۰۰۱) بود. جهت برآورد ضریب پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب آلفا برای پرسشنامه ها به ترتیب ۸۴/۰ و ۸۸/۰ به دست آمد.پس از تدوین فرضیات تحقیق،جهت تحلیل داده های تحقیق که توسط نرم افزار SPSS۲۶ انجام پذیرفت، ابتدا به بررسی توصیفی داده های تحقیق پرداخته شد و ضمن بررسی فرض نرمالیتی توزیع متغیرها از طریق آزمون کلموگروف-اسمیرنوف، با استفاده از ازمون های تحلیل کواریانس یک و چندمتغیره به آزمون فرضیات تحقیق پرداخته شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از آموزش مبتنی بر تکالیف مهارت محور به طور معناداری میزان مهارت حل مساله و یادگیری خودراهبر در آنها را بهبود می بخشد و این تاثیرگذاری هم به صورت کلی و هم به صورت جزئی مورد تایید بوده است.باتوجه به یافته های تحقیق پیشنهاد می شود،استفاده از آموزش مبتنی بر تکالیف مهارت محور در کارگاه های آموزشی و تربیتی بیش از پیش مورد توجه معلمان، مربیان پرورشی و والدین قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر تکالیف مهارت محور ، مهارت حل مساله ، یادگیری خودراهبر.