نقش شایستگی هیجانی و فرسودگی همدلی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شایستگی هیجانی و فرسودگی همدلی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی در میان دانشجویان دانشگاه آزاد شیراز است. با توجه به افزایش فشارهای روانی و هیجانی در محیط های دانشگاهی، شناسایی عوامل فردی موثر بر سلامت روان دانشجویان اهمیت ویژه ای دارد. جامعه آماری این پژوهش شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد شیراز است که به صورت در دسترس و از طریق فضای مجازی انتخاب شدند. روش پژوهش توصیفی همبستگی بوده و برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد شایستگی هیجانی، فرسودگی همدلی و افسردگی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که شایستگی هیجانی رابطه منفی و معناداری با اختلال افسردگی دارد؛ به این معنا که هرچه توانایی فرد در شناخت، مدیریت و تنظیم هیجان ها بیشتر باشد، احتمال بروز نشانه های افسردگی کاهش می یابد. در مقابل، فرسودگی همدلی با افسردگی رابطه مثبت و معنادار داشت و سطوح بالاتر خستگی هیجانی ناشی از همدلی بیش از حد، افسردگی بیشتری را پیش بینی می کرد. تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که این دو متغیر توان پیش بینی قابل توجهی برای افسردگی دارند و ترکیب آن ها می تواند الگوی مناسبی برای مداخله و پیشگیری ارائه دهد. نتایج پژوهش بر اهمیت تقویت مهارت های هیجانی و آموزش راهبردهای مدیریت همدلی در محیط های دانشگاهی تاکید می کند. بر اساس یافته ها، طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر ارتقای سواد هیجانی و کاهش فرسودگی همدلی می تواند نقش موثری در کنترل و کاهش اختلال افسردگی در میان دانشجویان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

: شایستگی هیجانی ، فرسودگی همدلی ، افسردگی ، پیش بینی ، کنترل ، دانشجویان ، دانشگاه آزاد شیراز