پیامدهای روان شناختی استفاده از ارزیابی خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی بر اضطراب امتحان و حس عاملیت دانش آموزان

گسترش روزافزون کاربست هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، به ویژه در حوزه ارزشیابی، تحولی بنیادین در شیوه های سنجش و ارزیابی عملکرد دانش آموزان ایجاد کرده است. ارزیابی خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی با وعده افزایش دقت، سرعت و عینیت در تصحیح، به تدریج جایگاه خود را در کلاس های درس و مراکز آموزشی گشوده است. با این حال، پیامدهای روانشناختی این نوع ارزشیابی بر دانش آموزان، به ویژه بر اضطراب امتحان و حس عاملیت آنها، موضوعی است که نیازمند بررسی عمیق و دقیق می باشد. این مقاله به تبیین پیامدهای روانشناختی استفاده از ارزیابی خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی بر اضطراب امتحان و حس عاملیت دانش آموزان می پردازد. اضطراب امتحان به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات روانشناختی مرتبط با مدرسه، می تواند عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. حس عاملیت نیز به عنوان باور فرد به توانایی خود در کنترل و هدایت فرآیند یادگیری، نقشی کلیدی در انگیزه و خودتنظیمی ایفا می کند. یافته های این بررسی نشان می دهد که ارزیابی خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی با کاهش فشار اجتماعی ناشی از حضور ارزیاب انسانی، ارائه بازخورد فوری و غیرقضاوت گر، و شخصی سازی فرآیند ارزشیابی، می تواند به کاهش اضطراب امتحان کمک کند. در عین حال، این نوع ارزشیابی با افزایش شفافیت فرآیند سنجش و ارائه بازخوردهای توصیفی و سازنده، می تواند حس عاملیت دانش آموزان را تقویت نماید. با این حال، چالش هایی مانند نگرانی های مربوط به حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، و کاهش تعاملات انسانی نیازمند توجه جدی در طراحی و کاربست این سیستم ها می باشند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی خودکار ، هوش مصنوعی در آموزش ، اضطراب امتحان ، حس عاملیت ، ارزشیابی تحصیلی