نقش هوش مصنوعی در تحول فرایندهای یاددهی، یادگیری و ارزشیابی در نظام آموزش و پرورش

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های پیشران قرن بیست و یکم، تاثیری شگرف بر تمامی ابعاد زندگی بشر، از جمله نظام های آموزشی، گذاشته است. ورود این فناوری به عرصه تعلیم و تربیت، نویدبخش تحولی بنیادین در فرایندهای یاددهی، یادگیری و ارزشیابی است که می تواند نظام آموزشی را از وضعیت سنتی و یکسان نگر به سمت محیطی شخصی ساز، پویا، داده محور و کارآمد سوق دهد. این مقاله مروری با هدف تبیین ابعاد مختلف نقش هوش مصنوعی در دگرگونی فرایندهای آموزشی، به بررسی کاربردهای متنوع این فناوری از جمله سیستم های یادگیری تطبیقی، دستیارهای هوشمند آموزشی، پلتفرم های ارزشیابی خودکار، تحلیل گرهای پیش بینی کننده عملکرد دانش آموزان، و ایجاد محیط های یادگیری فراگیر و تعاملی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با قابلیت هایی نظیر شخصی سازی مسیر یادگیری متناسب با سبک و سرعت هر دانش آموز، ارائه بازخورد فوری و دقیق، شناسایی به موقع نقاط ضعف و قوت، و اتوماسیون فرایندهای زمان بر اداری و ارزشیابی، می تواند به افزایش چشمگیر کیفیت و کارایی نظام آموزشی منجر شود. در عین حال، این تحول با چالش ها و ملاحظات مهمی از جمله مسائل اخلاقی و حریم خصوصی، نگرانی های مربوط به جایگزینی معلمان، شکاف دیجیتال و دسترسی نابرابر به فناوری، و نیاز به بازنگری اساسی در نقش ها و مهارت های معلمان و دانش آموزان همراه است. این مقاله با رویکردی جامع نگر، ضمن تبیین فرصت ها و چالش های پیش روی کاربست هوش مصنوعی در آموزش و پرورش، بر ضرورت تدوین سیاست های هوشمندانه، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و توانمندسازی نیروی انسانی برای بهره مندی بهینه از این فناوری تحول آفرین تاکید می نماید و چشم اندازی روشن از آینده آموزش با تکیه بر هوش مصنوعی ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یاددهی ، یادگیری ، ارزشیابی ، نظام آموزش و پرورش.