نقش هوش مصنوعی و انگیزه درونی بر میزان مشارکت کلاسی دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی نقش هوش مصنوعی و انگیزه درونی در میزان مشارکت کلاسی دانش آموزان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مروری انجام شد و در آن مجموعه ای از منابع علمی فارسی مرتبط با هوش مصنوعی، آموزش دانش آموزان، انگیزه درونی و مشارکت کلاسی گردآوری، دسته بندی و تحلیل شد. در فرایند بررسی، تلاش شد ابعاد مختلف اثرگذاری هوش مصنوعی بر آموزش، تعامل کلاسی و تجربه یادگیری دانش آموزان، همراه با نقش انگیزه درونی در تقویت حضور فعال آنان، تبیین شود. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد فوری، شناسایی نقاط ضعف و قوت یادگیرندگان و افزایش احساس شایستگی، می تواند زمینه مشارکت بیشتر دانش آموزان را در کلاس فراهم سازد. همچنین مشخص شد که انگیزه درونی یکی از عوامل کلیدی در پایداری و عمق مشارکت کلاسی است و اثر هوش مصنوعی زمانی تقویت می شود که با علاقه، کنجکاوی و احساس خودکارآمدی دانش آموز همراه باشد. نتایج پژوهش نشان داد که مشارکت کلاسی در بستر آموزش هوشمند، حاصل تعامل میان فناوری، ویژگی های انگیزشی دانش آموز و نقش هدایتگر معلم است. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که استفاده سنجیده و انسانی از هوش مصنوعی، در صورتی که با تقویت انگیزه درونی همراه باشد، می تواند به ارتقای کیفیت مشارکت کلاسی و بهبود فرایند یاددهی–یادگیری منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، انگیزه درونی ، مشارکت کلاسی ، دانش آموزان