اثربخشی آموزش مبتنی بر سواد هیجانی-دیجیتال بر کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر و ارتقای تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان: با نقش میانجی انعطاف پذیری روانی

با ظهور فناوری های نوین و تغییر زیست بوم آموزشی، اختلال اضطراب فراگیر در دانش آموزان با چالش های نوپدید فضای دیجیتال پیوند خورده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مروری اثربخشی «آموزش سواد هیجانی-دیجیتال» بر کاهش علائم GAD و ارتقای تاب آوری تحصیلی تدوین شده است. با بررسی نظام مند ادبیات و مستندات علمی در پایگاه های داده معتبر، این مطالعه به تبیین نقش محوری «انعطاف پذیری روانی» به عنوان سازه میانجی در تعامل میان مهارت های هیجانی-دیجیتال و پیامدهای سلامت روان می پردازد. یافته های حاصل از سنتز مطالعات نشان می دهد که ادغام سواد هیجانی با سواد دیجیتال، از طریق تقویت انعطاف پذیری روانی، موجب کاهش اشتغال ذهنی اضطرابی و بهبود عملکرد انطباقی دانش آموزان می شود. این مقاله با استخراج الگوهای مداخلاتی از متون موجود، چارچوب مفهومی جدیدی را پیشنهاد می دهد که در آن سواد هیجانی-دیجیتال به عنوان یک پیش آیند کلیدی در تاب آوری تحصیلی و تعدیل علائم GAD نقش آفرینی می کند. نتایج این بررسی، زیربنای نظری لازم را برای تدوین پروتکل های درمانی تلفیقی در مدارس فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

سواد هیجانی-دیجیتال ، اختلال اضطراب فراگیر ، تاب آوری تحصیلی ، انعطاف پذیری روانی ، مطالعه مروری.