آنتی ژن های انگل های کرمی، چشم انداز نوین در درمان آلرژی و التهاب

آنتی ژن های ترشحی-دفعی انگل های کرمی مانند Ostertagia ostertagi، Marshallagia marshalli و Fasciola hepatica قادر به تعدیل پاسخ ایمنی میزبان هستند. این انگل ها با سرکوب تکثیر لنفوسیت ها و کاهش بیان سایتوکین های پیش التهابی (از جمله IL-۲، IFN-γ، TNF-α و IL-۱۲) و افزایش تولید سایتوکین های تنظیمی مانند IL-۱۰ و TGF-β، محیطی ضدالتهابی و تحمل زا ایجاد می کنند. چنین مکانیسم هایی موجب القای سلول های T تنظیمی و تغییر فنوتیپ ماکروفاژها به حالت تنظیمی می شود. این ویژگی ها نه تنها به بقای انگل ها کمک می کند بلکه می تواند به عنوان پایه ای برای توسعه درمان های نوین آلرژی و بیماری های التهابی در انسان و دام مطرح گردد. مطالعه های پیش بالینی این انگل ها نشان می دهد که مولکول های تعدیل کننده آن ها پتانسیل بالایی در کاهش شدت واکنش های التهابی و آلرژیک دارند. با این حال، نیازمند مطالعات کلینیکی و تکنولوژیکی بیشتر برای به کارگیری موثر این آنتی ژن ها هستیم. این مرور سیستماتیک تلاش دارد تا شواهد موجود در این زمینه را جمع بندی و تحلیل کند.

کلیدواژه ها:

آنتی ژن ، انگل های کرمی ، التهاب ، آلرژی ، ایمنی تعدیلی