مطالعه تطبیقی گونه های میکروبی مختلف در کارایی ترمیم ترک های بتن

ترک های ریز در بتن یکی از چالش های اصلی مهندسی عمران هستند که باعث کاهش دوام سازه ها و افزایش هزینه های نگهداری می شوند. روش های سنتی ترمیم ترک ها معمولا پرهزینه، زمان بر و گاهی مضر برای محیط زیست هستند. در سال های اخیر، استفاده از میکروارگانیسم ها به عنوان عامل ترمیم کننده خودکار بتن تحت عنوان بتن خودترمیم شونده میکروبی (Microbial Self-Healing Concrete) توجه زیادی را به خود جلب کرده است. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه کارایی سه گونه باکتریایی (Bacillus subtilis, Sporosarcina pasteurii, و Bacillus sphaericus) در ترمیم ترک های بتن است. این باکتری ها با تولید کلسیم کربنات (CaCO₃) از طریق فرآیند Microbially Induced Calcite Precipitation (MICP) ترک ها را پر می کنند و خواص مکانیکی بتن از جمله مقاومت فشاری و کاهش نفوذپذیری را بهبود می بخشند. نتایج نشان می دهد که گونه ها از نظر سرعت ترمیم، میزان پر شدن ترک ها و اثرگذاری بر دوام بتن متفاوت عمل می کنند و انتخاب گونه بهینه می تواند در پروژه های صنعتی و سازه های پایدار موثر باشد. این مطالعه همچنین چالش ها، محدودیت ها و چشم اندازهای آینده استفاده از بتن زیستی را بررسی کرده و راهکارهایی برای افزایش کارایی و کاربردپذیری آن ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بتن خودترمیم شونده ، میکروب ها ، ترمیم ترک ، MICP ، دوام سازه