تاثیرات میکروآرناهای سیتومگالوویروس (HCMV) بر انسان

سیتومگالوویروس انسانی (HCMV) یکی از ویروس های شایع خانواده هرپس ویروس ها است که توانایی ایجاد عفونت های پایدار و نهفته در میزبان را دارد. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران به میکروRNAهای کدشده توسط این ویروس (HCMV-miRNAs) افزایش یافته است؛ زیرا این مولکول های کوچک تنظیمی می توانند بیان ژن های ویروسی و سلولی را تغییر داده و در فرایندهای مختلف بیماری زایی نقش ایفا کنند. مطالعات نشان داده اند که این miRNAها در مایعات زیستی و گردش خون بیماران قابل شناسایی هستند و از طریق تنظیم مسیرهای سیگنال دهی، پاسخ های ایمنی، تکثیر ویروس و وضعیت نهفتگی آن را تحت تاثیر قرار می دهند. شواهد موجود نشان می دهد برخی از miRNAهای HCMV، به ویژه miR-UL۱۱۲، با هدف قرار دادن مولکول های کلیدی سیستم ایمنی مانند MICB، IL-۳۲ و TLR۲، موجب کاهش شناسایی سلول های آلوده توسط سیستم ایمنی و تسهیل فرار ویروس از حذف ایمنی می شوند. علاوه بر این، این miRNAها در کنترل چرخه تکثیر ویروس، حفظ نهفتگی و تنظیم مسیرهای مرتبط با التهاب و پاسخ اینترفرونی نقش مهمی دارند. مطالعات بالینی نیز ارتباط تغییرات بیان miRNAهای HCMV را با برخی بیماری ها از جمله گلیوبلاستوما، هپاتیت B مزمن و سایر اختلالات التهابی نشان داده اند. به ویژه، افزایش بیان miR-UL۱۱۲-۳p با پیشرفت تومور، تهاجم سلولی و پیش آگهی نامطلوب در بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما مرتبط گزارش شده است. همچنین برخی miRNAهای ویروسی، مانند miR-US۴-۱، به عنوان بیومارکرهای بالقوه برای پیش بینی پاسخ به درمان اینترفرون در بیماران مبتلا به هپاتیت B مزمن مطرح شده اند. در مجموع، miRNAهای کدشده توسط HCMV نقش مهمی در تعامل پیچیده ویروس و میزبان ایفا می کنند و می توانند به عنوان بیومارکرهای غیرتهاجمی و اهداف درمانی جدید در بیماری های مرتبط با HCMV مورد استفاده قرار گیرند. با این حال، برای درک دقیق تر عملکردهای مولکولی و کاربردهای بالینی این miRNAها، انجام مطالعات گسترده تر و عمیق تر ضروری است.

کلیدواژه ها:

سیتومگالوویروس انسانی ، میکروآرنا ، سرطان