عفونت سیتومگالوویروس در بارداری

سیتومگالوویروس یک هرپس ویروس DNA دار است که در سراسر جهان شایع است. دو منبع اصلی شناخته شده عفونت اولیه CMV در دوران بارداری از طریق فعالیت جنسی و تماس با کودک خردسال است. عفونت اولیه تقریبا در ۱ تا ۴ درصد از بارداری رخ می دهد و عمدتا در بزرگسالان دارای سیستم ایمنی سالم بدون علامت است. با این حال عفونت اولیه ممکن است به صورت مونوکلئوز خفیف یا سندرم شبه آنفولانزا با تب و خستگی مداوم بروز کند. CMV می تواند به کودک در رحم، حین زایمان یا دوران شیردهی منتقل شود. انتقال داخل رحمی می تواند منجر به عفونت مادرزادی CMV شود که یکی از علل اصلی کاهش شنوایی و بینایی دائمی و ناتوانی عصبی در کودکان است. میزان انتقال مادرزادی CMV در زنانی که در دوران بارداری به عفونت اولیه CMV مبتلا می شوند تا ٪۵۰ و در زنانی که عفونت غیر اولیه دارند کمتر از ٪۲ است. هیچ واکسن CMV دارای مجوزی وجود ندارد. اقدامات بهداشتی خوب و اجتناب از تماس نزدیک با کودکان خردسال به عنوان روشی برای جلوگیری از عفونت CMV مادر در دوران بارداری پیشنهاد شده است اما همچنین یک روش اثبات نشده برای کاهش خطر عفونت مادرزادی CMV است. تقریبا از هر نوزادی که در رحم به CMV مبتلا می شود یک نفر در بدو تولد علائم بالینی خواهد داشت و ۱۰ تا ٪۱۵ دیگر نیز دچار عوارض دیررس می شوند. درمان ضد ویروسی قبل و بعد از تولد در پیشگیری از عفونت CMV مادرزادی یا پس از تولد موثر نبوده و برای مراقبت های بالینی معمول توصیه نمی شود. با این حال درمان ضد ویروسی در صورت شروع در ماه اول زندگی برای عفونت CMV مادرزادی علامت دار برای بهبود پیامدهای عصبی رشدی و شنوایی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

سیتومگالوویروس ، بارداری ، سرولوژی ، درمان