فاژتراپی: رویکردی نوین در درمان عفونت های باکتریایی مقاوم به دارو

گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی در باکتری های پاتوژن به یکی از چالش های اساسی نظام درمانی تبدیل شده و نیاز به رویکردهای جایگزین را بیش از پیش برجسته کرده است. فاژتراپی، با اتکا بر توانایی فاژها در شناسایی اختصاصی باکتری ها و تکثیر در محل عفونت، به عنوان یک گزینه درمانی نوین مطرح شده است. ویژگی هم تکاملی فاژها با میزبان باکتریایی، این امکان را فراهم می کند که در برابر ظهور سویه های مقاوم، انعطاف پذیری بیشتری نسبت به آنتی بیوتیک های کلاسیک داشته باشند. این مرور به بررسی سازوکار عمل فاژها، استراتژی های درمانی نوظهور، چالش های بالینی، نقش فناوری نانو و مهندسی ژنتیک در بهبود عملکرد فاژها، و همچنین ظرفیت این روش در کاهش بار باکتریایی و تجزیه بیوفیلم ها می پردازد. با وجود پتانسیل بالا، مسائلی نظیر استانداردسازی فرمولاسیون، الزامات قانونی و پایداری فاژها همچنان چالش های مهمی هستند. مجموع شواهد نشان می دهد فاژتراپی می تواند در مدیریت عفونت های ناشی از باکتری های مقاوم به چند دارو، به ویژه در موارد بالینی پیچیده، نقشی موثر و رو به گسترش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

فاژتراپی ، باکتریوفاژ ، مقاومت آنتی بیوتیکی ، بیوفیلم ، فاژ مهندسی شده