مروری بر یافته های نوین در زیست پالایی فلزات سنگین با کمک جلبک ها

آلودگی محیط زیست، به دلیل افزایش جمعیت و صنعتی شدن جوامع رو به افزایش می باشد. یکی از مهم ترین این آلاینده های محیط زیست، فلزات سنگین می باشند. زیرا تجزیه ناپذیر بوده و به شدت سلامتی انسان را تهدید می کنند. روش های متداول حذف آلاینده ها از محیط زیست همواره با مشکلات مهمی از قبیل کارایی پایین، پساب های خطرناک، هزینه بالا و غیره می باشد. از این رو استفاده از موجودات زنده در حذف این آلاینده ها از محیط زیست مطرح شد که با نام زیست پالایی توانست نظر محققان را جلب کند. از بین موجودات کاندید، انواع جلبک ها گزینه های جذابی در زیست پالایی فلزات سنگین هستند. نیاز به کاهش هزینه های مرتبط با تولید زیست توده جلبک ها، پیوند این فرآیند با تصفیه فاضلاب را تشویق کرده است. زیست پالایی مبتنی بر جلبک به عنوان روشی امیدوارکننده، سازگار با محیط زیست و از نظر اقتصادی مقرون به صرفه برای حذف یون های فلزات سنگین از فاضلاب آلوده ظهور کرده است. این مقاله مروری، با تمرکز بر ریزجلبک ها به عنوان عوامل اصلاح خاک و آب، جذب زیستی برای این فلزات سنگین سمی، قصد دارد پیشرفت ها و مکانیسم های اخیر را در زیست پالایی فلزات سنگین بیان کند. این بررسی، مکانیسم های فیزیکوشیمیایی دخیل، از جمله جذب سطحی، تبادل یونی، تشکیل کمپلکس، تجمع زیستی، رسوب زیستی و کاهش آنزیمی را بررسی می کند. بازده حذف فلزات سنگین تحت تاثیر فاکتورهای مختلفی مانند گونه های جلبکی، نوع فلز، pH و دما قرار دارد. محققان کاربرد موفقیت آمیز جلبک ها در حذف فلزات سنگین را بیش تر از قبل مشخص کرده اند. مزایای استفاده از جلبک ها می توان به ظرفیت بالای اتصال به فلز، نرخ رشد سریع، پتانسیل بازسازی زیست توده و تولید حداقل لجن اشاره نمود. با این حال، چالش ها در برداشت زیست توده، قابلیت استفاده مجدد و افزایش مقیاس برای کاربردهای دنیای واقعی همچنان ادامه دارد. پیشرفت های آینده ممکن است بر مهندسی ژنتیک گونه های جلبکی و ادغام با سایر فناوری های تصفیه برای افزایش عملکرد و امکان سنجی در محیط های صنعتی متمرکز شود.

کلیدواژه ها:

آلاینده ، جلبک ها ، فلزات سنگین ، زیست توده ، زیست پالایی