اثر مهاری گیاه شیرین بیان بر روی باکتری هلیکوباکتر پیلوری

هلیکوباکتر پیلوری یکی از شایع ترین باکتری های پاتوژن انسانی است که بیش از نیمی از جمعیت جهان را آلوده کرده و در بروز بیماری هایی همچون گاستریت مزمن، زخم معده و دوازدهه، لنفوم بافت لنفاوی مرتبط با مخاط (MALT) و سرطان معده نقش دارد. درمان های متداول بر پایه آنتی بیوتیک ها به دلیل بروز مقاومت دارویی فزاینده، عوارض جانبی و میزان پایین همکاری بیماران، در بسیاری از موارد با شکست مواجه می شوند. در سال های اخیر، استفاده از گیاهان دارویی به عنوان جایگزین یا مکمل درمان های کلاسیک مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. یکی از مهم ترین این گیاهان، شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra) است که از دیرباز در طب سنتی ایران، چین و هند کاربرد داشته و دارای ترکیبات فعالی مانند گلیسیریزین، گلابریدین، لیکویریتین و لیکوشالکون A می باشد.بررسی های آزمایشگاهی و بالینی متعدد نشان داده اند که عصاره های مختلف شیرین بیان با مکانیسم های گوناگونی از جمله مهار آنزیم های حیاتی باکتری (مانند DNA gyrase و دی هیدروفولات ردوکتاز)، جلوگیری از چسبندگی هلیکوباکتر پیلوری به سلول های اپیتلیال معده، و مهار مسیرهای سیگنالینگ التهابی نظیر NF-κB، p۳۸-MAPK و HMGB۱، اثرات ضدباکتریایی و ضدالتهابی قابل توجهی از خود نشان می دهند. همچنین، مصرف هم زمان عصاره شیرین بیان با رژیم های آنتی بیوتیکی استاندارد، موجب افزایش نرخ ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری و بهبود علائم بالینی بیماران در مقایسه با درمان های معمول گردیده است. با توجه به ویژگی های آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظت کننده از مخاط معده، شیرین بیان می تواند به عنوان یک عامل طبیعی موثر، ایمن و مقرون به صرفه در پیشگیری و درمان عفونت های مرتبط با هلیکوباکتر پیلوری مطرح شود.

کلیدواژه ها:

شیرین بیان ، هلیکوباکتر پیلوری ، اثرات ضدباکتریایی ، درمان های گیاهی