مروری بر اثر باکتری های نفت خوار موجود در خاک و نفت خام و اثر فاکتور های تجزیه کننده زیستی به منظور حفاظت از محیط زیست

آلودگی های نفتی رودخانه ها، چشمه های آب شیرین و خاک ها که می تواند ناشی از ترکیدن لوله های نفت، پساب کارخانه جات مرتبط با صنایع نفتی و غیره باشد، یکی از مشکلات عمده تهدیدکننده محیط زیست و همچنین بهداشت عمومی شده است. زیست پالایی روشی مقرون به صرفه و پاک به منظور تیمار مکان های آلوده است و می تواند منجر به معدنی شدن هیدروکربن ها گردد. میکروب های بومی موجود در منطقه می توانند نقش موثری در این رابطه ایفا نمایند. یکی از این روش ها که هم از لحاظ اقتصادی کم هزینه و هم از لحاظ زیست محیطی بسیار مناسب می باشد، استفاده از باکتری ها در جهت رفع آلودگی های نفتی است. در این مطالعه یک سویه باکتریایی گرم مثبت هالوتولرانت از یک چشمه آب شیرین واقع در اطراف دزفول جداسازی شد که قادر است ترکیبات نفتی را به طور موثری مینرالیزه نماید. این سویه در طول رشد در ارلن های حاوی محیط نفت به عنوان تنها منبع کربن و انرژی، ابتدا تولید بیوسورفاکتانت نموده که موجب امولسیونه کردن نفت در فاز آبی محیط شده و سپس نفت خام موجود را با تولید بیوماس مصرف می کند که به تدریج رنگ محیط ها از تیره به روشن تغییر می کند.

کلیدواژه ها:

زیست پالایی ، آلودگی نفتی ، بیوسورفاکتانت ، بیوماس ، باکتری نفت خوار