ساخت پوشش های فوق آبگریز با الهام از نانوساختارهای سلسله مراتبی

پوشش های فوق آبگریز به دلیل ساختارهای ترشوندگی سطح منحصر به فرد خود، پتانسیل قابل توجهی برای کاربردهای مهندسی نشان می دهند. در طول دهه گذشته، تلاش های موفقیت آمیز زیادی برای بازتولید مصنوعی ساختارهای سطحی موجود در سطوح فوق آبگریز طبیعی انجام شده است. محققان در تلاش بوده اند تا با القای خواص فوق آبگریز به سطوح مختلف مواد، از طبیعت تقلید کنند تا خواص غیرترشوندگی و خودتمیزشوندگی از خود نشان دهند. سطوح فوق آبگریز زاویه تماس آب بیشتر از ۱۵۰ درجه و زاویه غلتش کمتر از ۱۰ درجه را نشان می دهند. کاربردهای متنوع بسیاری در زمینه هایی مانند فضا، نساجی، دریایی، دفاعی، خودروسازی، کاربردهای زیست پزشکی و مهندسی، حسگرها، پوشاک و غیره یافت شده است. این بررسی، پیشرفت های اخیر در طراحی، ساخت و عملکرد مواد فوق آبگریز الهام گرفته از طبیعت را با تمرکز بر سطوح میکرو/نانوساختار سلسله مراتبی بررسی می کند. مکانیسم های اساسی ترشوندگی، نقش شیمی سطح و ادغام نانوساختارهای بادوام برای افزایش دوام مورد بحث قرار می گیرد.این مقاله مروری در مورد نظریه ها، مبانی و پیشرفت های اخیر در زمینه سطوح فوق آبگریز و کاربردهای بالقوه آنها است.