ارائه مدل مفهومی تاثیر چابکی استراتژیک و رهبری تحول آفرین بر تاب آوری سازمانی با نقش میانجی نوآوری سازمانی در کسب وکارهای نوین

هدف این پژوهش تبیین روابط میان رهبری تحول آفرین، چابکی استراتژیک، نوآوری سازمانی و تاب آوری سازمانی و بررسی نقش مستقیم و غیرمستقیم این متغیرها در ارتقای تاب آوری سازمانی بود. این مطالعه با رویکرد توصیفی همبستگی و با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان و مدیران سازمان های مورد مطالعه بود که بر اساس نمونه گیری مناسب انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بود و داده ها با روش های آماری مناسب برای آزمون فرضیه های پژوهش تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد که رهبری تحول آفرین اثر مثبت و معناداری بر چابکی استراتژیک، نوآوری سازمانی و تاب آوری سازمانی دارد. همچنین، چابکی استراتژیک به طور معناداری بر نوآوری سازمانی و تاب آوری سازمانی اثرگذار است. نتایج همچنین نشان دادند که نوآوری سازمانی نقش مهمی در افزایش تاب آوری سازمانی ایفا می کند. افزون بر این، بررسی اثرات غیرمستقیم بیانگر آن بود که نوآوری سازمانی در رابطه میان رهبری تحول آفرین و تاب آوری سازمانی، و نیز در پیوند میان چابکی استراتژیک و تاب آوری سازمانی، نقش میانجی دارد. به طور کلی، نتایج پژوهش بیانگر آن است که رهبری تحول آفرین از طریق تقویت چابکی و نوآوری، زمینه ارتقای تاب آوری سازمانی را فراهم می سازد.یافته های این پژوهش می تواند برای مدیران و سیاست گذاران سازمانی در طراحی سازوکارهای رهبری، تقویت انعطاف پذیری راهبردی و توسعه ظرفیت های نوآورانه در شرایط محیطی متغیر سودمند باشد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، چابکی استراتژیک ، نوآوری سازمانی ، تاب آوری سازمانی ، معادلات ساختاری ، میانجی گری.