بررسی ارزش پیش بینی کنندگی شفقت ورزی به خود و هوش هیجانی بر حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بیرجند

مقدمه: حساسیت اخلاقی از مولفه های مهم شایستگی حرفه ای در پرستاری است و نقش مهمی در تشخیص و مواجهه مناسب با مسائل اخلاقی در محیط بالین دارد. شناسایی عوامل مرتبط با حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری می تواند در برنامه ریزی آموزشی و ارتقای کیفیت مراقبت های آینده آنان موثر باشد. این مطالعه با هدف تعیین ارزش پیش بینی کنندگی شفقت ورزی به خود و هوش هیجانی در ارتباط با حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام شد.روش ها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-همبستگی بود که بر روی ۲۶۳ دانشجوی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بیرجند که به روش سرشماری انتخاب شدند، انجام گرفت. داده ها با استفاده از چک لیست ویژگی های فردی و پرسشنامه های استاندارد شفقت ورزی به خود، هوش هیجانی و حساسیت اخلاقی جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۱۹ انجام شد.یافته ها: بین هوش هیجانی و حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد) ۳۷/۰=,r ۰۱/۰(p<، درحالی که بین شفقت ورزی به خود و حساسیت اخلاقی رابطه معناداری وجود نداش(۴۴/۰=,r ۰۵/۰(p>.. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد هوش هیجانی به تنهایی ۱۳ درصد از واریانس حساسیت اخلاقی را تبیین می کند، درحالی که شفقت ورزی به خود سهم معناداری در پیش بینی حساسیت اخلاقی نداشت.نتیجه گیری: با توجه به نقش پیش بینی کننده هوش هیجانی در حساسیت اخلاقی، تقویت مهارت های هوش هیجانی می تواند به عنوان یکی از محورهای آموزشی در برنامه درسی دانشجویان پرستاری مورد توجه قرار گیرد و زمینه ارتقای حساسیت اخلاقی آنان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، هوش هیجانی ، خود دلسوزی ، دانشجو ، پرستاری