ارزیابی وضعیت محله های شهر جیرفت بر اساس شاخص های بازآفرینی شهری

فرسودگی بافت های شهری و کاهش کیفیت زیست محیطی و اجتماعی در مناطق مستحق بازآفرینی، از چالش های پیش روی مدیریت شهری است. هدف از این پژوهش، ارزیابی وضعیت محله های شهر جیرفت و شناسایی میزان ضرورت بازآفرینی آن ها بر پایه مجموعه ای از شاخص های بازآفرینی شهری است. ماهیت این تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی است که با رویکردی اکتشافی انجام شده است. در این راستا، فرآیند گردآوری داده ها از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی صورت گرفت؛ بدین گونه که اسناد و مدارک مرتبط از طریق بررسی اسناد شهرداری و اداره راه و شهرسازی شهرستان جیرفت، مطالعه کتب و مقالات علمی، و همچنین مشاهدات میدانی و برداشت های مستقیم از وضعیت کالبدی و اجتماعی محلات انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی محلات شهر جیرفت است که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. جهت تحلیل داده ها و لایه بندی اطلاعات مکانی، از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) و ابزارهای تحلیل فضایی استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که محله حسین آباد با وزن ۰.۹۷۱ ، محله رهجرد با وزن ۰.۸۵۴ ، محله کشاورزی شمالی با وزن ۰.۹۱۳ ، محله بافت فرسوده و میانی شهر با وزن ۰.۹۸۹ ، محله مالک اشتر با وزن ۰.۹۷۴ ، محله صاحب آباد با وزن ۰.۹۷۶ ، محله سرجاز با وزن ۰.۸۶۱ ، محله کلرود با وزن ۰.۹۷۸ و محله کهوروئیه با میزان وزن ۰.۹۸۲ دسته بندی شده اند که بر اساس رویکرد تحلیل شبکه ای و سیاست وزن دهی به شاخص ها، محله بافت فرسوده و میانی شهر ، کهوروئیه ، کلرود و صاحب آباد در وضعیت مساعد از نظر اجرای رویکرد بازآفرینی و سیاست های تشویقی قرار داشته و محله های رهجرد، سرجاز ، حسین آباد و کشاورزی شمالی در وضعیت نامساعد از مجموع مولفه ها و شاخص ها ببر اساس رویکرد تحلیل عاملی انتخاب شده اند. از اینرو اجرا و پیاده سازی رویکرد بازآفرینی در محلات رهجرد ، سرجاز و کشاورزی شمالی و حسین آباد می تواند در اولویت توجه به این بخش قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، شهر جیرفت ، اولویت بندی محلات ، شاخص های بازآفرینی ، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS).