مدرسه در مسیر آینده: تقویت انعطاف پذیری، سازگاری و آمادگی برای مواجهه با تغییرات

مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد رسمی تعلیم وتربیت، در گذار به سوی آینده با دگرگونی های پیچیده و شتابان در ابعاد فناورانه، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی روبه روست؛ دگرگونی هایی که دیگر نمی توان آن ها را رویدادی حاشیه ای یا موقت تلقی کرد، بلکه بخشی از سرشت پایدار جهان آینده به شمار می روند. در چنین فضایی، پرسش از کارکرد مدرسه دیگر به انتقال صرف دانش و آماده سازی فراگیران برای مشاغل شناخته شده محدود نمی شود، بلکه به بازتعریف نقش مدرسه در پرورش انسان هایی می انجامد که بتوانند در میانه عدم قطعیت، هم چنان معنا بسازند، یاد بگیرند و به شکل سازنده عمل کنند. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی ترکیبی و به ره گیری از تحلیل اسنادی منابع معتبر ملی و بین المللی، در پی واکاوی چیستی و چگونگی آماده سازی مدرسه برای مواجهه با تحولات آینده است و می کوشد تا تصویری جامع از ظرفیت های آموزشی، ساختاری و فرهنگی لازم برای این گذار ترسیم کند. یافته های مطالعه نشان می دهد که انعطاف پذیری، به مثابه توانایی بازنگری مستمر در برنامه های درسی، ساختارهای سازمانی و روش های تدریس، نخستین شرط بقا و پویایی مدرسه در آینده است.

کلیدواژه ها:

مدرسه آینده ، انعطاف پذیری ، سازگاری ، آمادگی برای تغییر ، برنامه درسی ، یادگیری خودراهبر ، آموزش مبتنی بر مسئله ، سواد آینده