مدرسه در عصر تحول دیجیتال: الزامات آموزشی، تربیتی و حرفه ای برای بازآفرینی نظام آموزش وپرورش

تحول دیجیتال در دهه های اخیر، مدرسه را از یک نهاد انتقال دهنده ی دانش استاندارد به یک زیست بوم یادگیری داده محور، شبکه ای و پویا تبدیل کرده است؛ زیست بومی که در آن مرزهای زمان و مکان یادگیری کمرنگ می شود و نقش ها، روابط و مسئولیت های تربیتی و حرفه ای بازتعریف می گردد. در چنین زمینه ای، بازآفرینی نظام آموزش وپرورش مستلزم عبور از الگوی سنتی برنامه ی درسی محتوامحور و حرکت به سوی یادگیری شایستگی محور است؛ یادگیری ای که در آن سوادهای نوین (سواد داده، سواد رسانه ای-اطلاعاتی، سواد هوش مصنوعی و سواد امنیت دیجیتال) در کنار مهارت های شناختی و فراشناختی (تفکر انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی و یادگیری خودراهبر) به صورت یکپارچه پرورش می یابد. از منظر آموزشی، مدرسه ی عصر دیجیتال نیازمند طراحی آموزشی انعطاف پذیر، یادگیری ترکیبی، ارزیابی های تکوینی و اصیل، و بهره گیری مسئولانه از تحلیل یادگیری برای شخصی سازی مسیرهای یادگیری و کاهش شکاف عملکردی دانش آموزان است. از منظر تربیتی، مسئله ی محوری صرفا دسترسی به فناوری نیست، بلکه شکل گیری هویت دانش آموز در فضای برخط برون خط، اخلاق و شهروندی دیجیتال، مراقبت از سلامت روان، مدیریت توجه و تقویت مسئولیت اجتماعی در شبکه های ارتباطی است

کلیدواژه ها:

مدرسه ی دیجیتال ، تحول دیجیتال ، بازآفرینی نظام آموزش وپرورش ، شایستگی محوری ، یادگیری ترکیبی ، سواد داده ، سواد رسانه ای-اطلاعاتی ، سواد هوش مصنوعی