تاثیر تعامل همسالان و پذیرش اجتماعی در کلاس درس بر انگیزه تحصیلی و پیوند با مدرسه

تعامل همسالان و میزان پذیرش اجتماعی در کلاس درس از مهم ترین عوامل اجتماعی روان شناختی موثر بر کیفیت تجربه تحصیلی دانش آموزان به شمار می آید. دانش آموزان بخش قابل توجهی از زندگی روزمره خود را در بستر روابط با همسالان سپری می کنند و این روابط، افزون بر رشد هیجانی و اجتماعی، بر نگرش آنان نسبت به یادگیری، میزان مشارکت کلاسی، انگیزه پیشرفت و احساس تعلق به مدرسه اثر می گذارد. مقاله حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر تعامل همسالان و پذیرش اجتماعی بر انگیزه تحصیلی و پیوند با مدرسه تدوین شده است. در این مقاله، ابتدا مفاهیم تعامل همسالان، پذیرش اجتماعی، انگیزه تحصیلی و پیوند با مدرسه تبیین می شود؛ سپس با تکیه بر دیدگاه های نظری و یافته های پژوهشی معتبر، سازوکارهای اثرگذاری این متغیرها تحلیل می گردد. نتایج نشان می دهد که تعامل مثبت با همسالان، احساس پذیرفته شدن در جمع، برخورداری از حمایت اجتماعی و عضویت در شبکه های دوستانه سالم، موجب افزایش انگیزه درونی، پشتکار تحصیلی، مشارکت فعال، کاهش اضطراب مدرسه و تقویت احساس تعلق به محیط آموزشی می شود. در مقابل، طرد اجتماعی، انزوای همسالانی، تجربه تمسخر یا قربانی شدن، به افت انگیزه، کاهش مشارکت، بیگانگی از مدرسه و افزایش خطر افت تحصیلی منجر می شود. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان، مشاوران و مدیران مدارس جهت تقویت روابط مثبت همسالان و ارتقای پیوند دانش آموزان با مدرسه ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

تعامل همسالان ، پذیرش اجتماعی ، انگیزه تحصیلی ، پیوند با مدرسه ، احساس تعلق ، کلاس درس