راهکارهای تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان نیازهای ویژه درمحیط آموزشی

دانش آموزان با نیازهای ویژه (شامل دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری، آسیب های حسی، معلولیت های جسمی-حرکتی و اختلالات طیف اتیسم) به دلیل مواجهه مستمر با چالش های تحصیلی و موانع محیطی، در معرض خطر جدی کاهش اعتمادبه نفس، خودپنداره منفی و درماندگی آموخته شده قرار دارند. تقویت اعتمادبه نفس این دانش آموزان نقشی کلیدی در افزایش انگیزه، پیشرفت تحصیلی و تسهیل فرآیند جامعه پذیری آنان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تدوین راهکارهای کاربردی تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان با نیازهای ویژه در محیط های آموزشی انجام شده است. یافته های این مطالعه مروری نشان می دهد که معلمان و کادر مدرسه از طریق به کارگیری راهبردهایی نظیر مناسب سازی و تمایزیافتگی آموزشی، بازخوردهای توصیفی تمرکزیافته بر تلاش (به جای نمره)، برجسته سازی نقاط قوت غیرتحصیلی (هنری، ورزشی و عملی)، آموزش مهارت های خودتوسط گری (Self-Advocacy) و ایجاد فضای کلاسی عاری از مقایسه و برچسب زنی، می توانند باور خودکارآمدی را در این دانش آموزان ارتقا دهند. علاوه بر این، تعامل اثربخش مدرسه با خانواده و ایجاد ساختارهای حمایت همسالان (مانند آموزش همسالان) از دیگر ارکان حیاتی این فرآیند است. در نهایت، توانمندسازی معلمان در حوزه روان شناسی مثبت نگر و آموزش فراگیر به عنوان یک ضرورت ساختاری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان با نیازهای ویژه ، تقویت اعتمادبه نفس ، خودکارآمدی ، آموزش فراگیر ، محیط آموزشی حمایتگر.