اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کاهش رفتارهای پرخطر در دانش آموزان

دوران نوجوانی به دلیل تغییرات هیجانی و شناختی، یکی از حساس ترین مراحل در معرض آسیب های اجتماعی است. رفتارهای پرخطر (High-Risk Behaviors) از جمله سوءمصرف مواد، خشونت، قلدری و رفتارهای خودآسیب رسان، از جمله تهدیدهای اصلی سلامت روان دانش آموزان هستند. هدف از این مقاله، بررسی نقش مداخلات مبتنی بر آموزش مهارت های زندگی در کاهش این رفتارها است. بر اساس مرور ادبیات پژوهشی، مشخص شده است که آموزش مهارت های دهگانه (مانند تصمیم گیری، حل مسئله، همدلی و تنظیم هیجان) از طریق تقویت خودکارآمدی و ارتقای توانایی های مقابله ای، به عنوان یک عامل محافظتی عمل کرده و شدت رفتارهای انحرافی را به طور معناداری کاهش می دهد. این مقاله همچنین مکانیسم های اثرگذاری این آموزش ها و چالش های اجرای آن ها را در محیط مدرسه بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان ، پیشگیری از آسیب ، سلامت روان.