آسیب شناسی نظام ارزشیابی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در کلاس های درس

ارزشیابی پیشرفت تحصیلی یکی از ارکان بنیادین فرایند تعلیم و تربیت است که نه تنها میزان دستیابی دانش آموزان به اهداف آموزشی را مشخص می کند، بلکه کیفیت تدریس، کارآمدی برنامه های درسی و اثربخشی محیط یادگیری را نیز بازنمایی می سازد. با این حال، نظام ارزشیابی در بسیاری از کلاس های درس همچنان تحت تاثیر رویکردهای سنتی، نمره محور و حافظه سنج قرار دارد؛ رویکردی که بیش از آنکه به رشد همه جانبه، تفکر انتقادی، حل مسئله و یادگیری عمیق توجه داشته باشد، بر بازتولید محفوظات و موفقیت در آزمون های پایانی تاکید می ورزد. پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی نظام ارزشیابی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در کلاس های درس و شناسایی مهم ترین چالش های آن انجام شده است. این مطالعه با روش مروری و تحلیل منابع علمی، کتاب ها، مقالات پژوهشی و اسناد مرتبط صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین آسیب های نظام ارزشیابی شامل غلبه ارزشیابی پایانی بر ارزشیابی تکوینی، تاکید افراطی بر نمره، بی توجهی به تفاوت های فردی، ضعف در بازخوردهای سازنده، محدودبودن ابزارهای سنجش، همسویی ناکافی ارزشیابی با اهداف آموزشی و کاهش نقش دانش آموز در فرایند سنجش است. همچنین نتایج بیانگر آن است که اصلاح این نظام مستلزم گذار از ارزشیابی صرفا کمی به ارزشیابی فرایندمحور، چندبعدی، مستمر و یادگیری یار است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی پیشرفت تحصیلی ، آسیب شناسی آموزشی ، ارزشیابی تکوینی ، کلاس درس ، یادگیری دانش آموزان ، نظام سنجش.