(تحلیل ظرفیت شبکه دفع آب های سطحی شهری در برابر بارش های شدید و تغییرات اقلیمی)

شبکه های دفع آب های سطحی شهری یکی از مهم ترین زیرساخت های حیاتی شهرها هستند که وظیفه دارند رواناب حاصل از بارش را به گونه ای جمع آوری، هدایت و تخلیه کنند که از آب گرفتگی معابر، خسارت به املاک، اختلال در تردد، تخریب تاسیسات و افزایش مخاطرات بهداشتی جلوگیری شود. با این حال، تغییرات اقلیمی و تشدید رخدادهای بارش شدید، ظرفیت این شبکه ها را با چالش های جدی مواجه کرده است. افزایش فراوانی و شدت بارش های حدی، افزایش سطوح نفوذناپذیر شهری، فرسودگی شبکه ها، عدم تناسب ظرفیت طراحی با شرایط جدید اقلیمی و محدودیت های مدیریتی موجب شده است که شبکه های سنتی دفع آب های سطحی در بسیاری از شهرها در برابر رخدادهای بارانی شدید ناکارآمد شوند. در این میان، ارزیابی ظرفیت شبکه، بازنگری در مبانی طراحی، بهره گیری از مدل های هیدرولیکی و سناریوهای اقلیمی، و حرکت به سوی رویکردهای نوین مانند سامانه های زهکشی پایدار و راهکارهای مبتنی بر طبیعت، ضرورتی اجتناب ناپذیر است. این مقاله با رویکرد کتابخانه ای و تحلیلی، ضمن تبیین مبانی نظری و فنی شبکه های دفع آب های سطحی، اثرات بارش های شدید و تغییر اقلیم بر عملکرد این شبکه ها را بررسی کرده و راهکارهایی برای ارتقای تاب آوری و ظرفیت پذیری آنها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شبکه دفع آب های سطحی ، بارش شدید ، تغییر اقلیم ، رواناب شهری ، آب گرفتگی ، تاب آوری شهری ، زهکشی شهری ، ظرفیت هیدرولیکی.